Wat vind ik het altijd mooi en bijzonder als mensen mij in hun persoonlijke omgeving willen ontvangen voor een interview. Dan hoor, zie, proef, voel en ruik je (bij wijze van spreken), hoe mensen hun leven hebben ingericht en vormgegeven. Laura van Ree nodigt mij uit op haar woonboot. Die rust en sereniteit uitademt. Overal branden kaarsjes die de sfeer compleet maken. Zo compleet dat we beginnen te praten zonder dat ik aantekeningen maak. Boeiend van begin tot eind.

Je bent model en yogalerares en je hebt filosofie gestudeerd. Mooie combinatie. Je eerste vlog op Instagram, werd gedeeld door Doutzen Kroes. Wat was je boodschap?

Ik heb eigenlijk altijd een boodschap van verbinding. Zeker in deze tijd van verdeeldheid moeten we proberen de dialoog te blijven voeren. Ook als iemand niet dezelfde mening heeft. Je hoeft het niet eens te zijn maar probeer met elkaar in gesprek te blijven. Zoek de connectie ook al voel je deze niet direct. Luister en respecteer de ander en ga vooral niet mee in die verdeeldheid. Laten we van elkaar leren. Probeer vragen te stellen en erachter te komen waarom iemand een andere mening heeft. Vrijheid van meningsuiting is een groot voorrecht.

Wat was de aanleiding voor jouw eerste vlog?

Op Instagram had ik een bericht geplaatst dat ik aanwezig was bij de manifestatie van Vrouwen voor Vrijheid. Zij dragen echt de boodschap uit om ergens vóór te zijn in plaats van ergens tegen. Vóór verbinding en vóór de open dialoog. De volgende dag kreeg ik via mijn castingdirector te horen dat een klant de samenwerking wilden beëindigen, omdat ik op de manifestatie aanwezig was geweest.

Ohhh?! Wat vond je daarvan?

Ik was in eerste instantie erg geschrokken en verdrietig. Maar toen ik er langer over nadacht, kon ik het een plaats geven en zelfs begrijpen. Het werd niet ingegeven vanuit angst voor Corona maar de opdrachtgever vond dat ik me tegen de regels van de overheid en het RIVM uitsprak terwijl hij wel achter het beleid stond. Als ik het gezicht van zijn campagne werd, snap ik dat dit problemen kan opleveren. Ik had mij echter nog nooit specifiek uitgesproken tegen het beleid. Alles was puur gebaseerd op het feit dat ik fysiek aanwezig was op de manifestatie. Er was helemaal geen ruimte voor een dialoog. Waarom heeft de klant niet gevraagd waarom ik daar aanwezig was? Ik voelde dat ik dit verhaal, zonder de klant daarmee in diskrediet te brengen, wilde delen om mensen aan te sporen tot een open houding en tolerantie. Want ik mis deze houding sowieso in onze samenleving op dit moment. En vervolgens heeft Doutzen mijn Instagrambericht gedeeld en ging ik viraal met mijn eerste vlog.

Jij bent daarna gevraagd om spreker te worden op de manifestatie van Vrouwen voor Vrijheid in Haarlem op 3 januari.

Dat klopt. Het voelde goed om te doen maar de twijfel sloeg ook toe. Want, hoewel de meeste mensen in mijn directe omgeving zich kunnen vinden in mijn overtuigingen, waren sommigen van hen bang dat als ik deze publiek zou maken tijdens de manifestatie, dat voor problemen kon zorgen. Daar werd ik voor gewaarschuwd. Ik kreeg gedachten als: wat als mensen mij verkeerd gaan begrijpen of wat als ik verkeerd geframed word? Wat betekent dat dan voor mijn toekomst? Ik voelde me onzeker worden. Maar tegelijkertijd besefte ik dat ik de toekomst niet kan voorspellen. En hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik een strijd in en met mezelf ging voelen. Ik heb mij altijd vrij gevoeld me te durven uiten over de dingen die ik waarneem en graag ten goede wil veranderen. Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om mij die vrijheid nooit te laten ontnemen.

Hoe heb jij jouw innerlijke strijd een plek weten te geven?

Ik ben naar binnen gegaan en heb ervaren dat ik het mezelf toesta om volgens míjn waarheid te mogen leven. Om geen beslissingen vanuit angst te nemen maar dat ik het beste leven wil leiden dat ik me voor kan stellen. Dus heb ik mezelf beloofd om geen angst te voelen maar te vertrouwen op het proces. En als ik trouw blijf aan mezelf, dan zal het leven mij niet tegenwerken. Er is een mooie uitspraak van Mahatma Gandhi: “The day the power of love overrules the love of power, the world will know peace.”

Hoe heb jij 2020 ervaren?

Ik heb de tijd genomen om te reflecteren en heb daarmee een deel van mijn ziel teruggevonden die ik even kwijt was. Aan de ene kant vond ik 2020 bewogen en zwaar en aan de andere kant ook heel leerzaam. Ik ben dankbaar voor alle lessen die ik heb mogen leren. Tegelijkertijd heeft het me ook uitgeput. Om je steeds aan te moeten passen aan het systeem en de veranderende omstandigheden. Het leren loslaten van het vertrouwde heeft het me juist groei gebracht.

Kun je jouw groei omschrijven?

Ik wil echt vanuit verbinding en liefde samenzijn en zaken creëren. En ik wil vanaf deze plaats ook alvast iedereen bedanken die een bijdrage heeft geleverd aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Omgekeerd hoop ik dat ook ík mensen heb kunnen ondersteunen. En wat het mij onder andere heeft gebracht, is een soort innerlijke coherentie. Ik durf van buiten te zijn wie ik mij van binnen voel; kritisch te kijken en mezelf te uiten. Dat voelt heel prettig en zorgt er eveneens voor dat ik durf te kiezen voor klussen, mensen en omgevingen die bij mij passen.

Dat klinkt positief maar hoe zit het ondertussen met jouw werkzaamheden?

Yoga is helemaal weggevallen. Het maakt mij niet gelukkig om online lessen te verzorgen. Daarnaast werkte ik als freelancer als model, presentatrice en host maar draaide ik ook producties en deed ik sales. Dat ligt bijna helemaal stil. Maar het heeft ervoor gezorgd dat ik mij ben gaan afvragen of die wereld wel bij mij past. Ik merkte dat ik veel werd ingezogen. Het is een wereld die zich best wel naar buiten richt omdat deze moet inspelen op de wens en het verlangen van de consument. Ik ben me nu juist extra bewust geworden van hoe belangrijk de weg naar binnen is. Hoe maak je jezelf weerbaar voor een onzekere situatie? Dat kan alleen vanuit innerlijke kracht. Daar wil ik me nu meer op richten; juist ook in het delen en begeleiden daarin. Dus ik zie mijn toekomst meer in de welzijnssector, in de vorm van coach en trainer.

Hoe ervaar jij de huidige tijd?

Mensen die een alternatieve theorie aanhangen, worden weggezet onder het kopje ‘conspiracy’. Ook al kunnen ze deze staven met feiten en bewijzen en daarmee aantonen dat het algemene verhaal niet klopt. Terwijl het in mijn ogen betekent dat men een gezonde kritische blik werpt op de status quo. Omdat we met een nieuwe situatie te maken hebben, is het beleid nooit coherent en consistent geweest. Wat er nu gebeurt, is dat er meerdere feitelijke verhalen naast elkaar zijn gaan bestaan maar dat er enkel een officiële theorie wordt geaccepteerd. Dit zorgt voor verdeeldheid en wanorde in het systeem. Ook hiervoor geldt dat we met elkaar de dialoog zouden moeten voeren en elkaar juist niet moeten uitsluiten of framen.

Wat is volgens jou een van de struikelblokken?

Ik voer veel gesprekken met mensen die zich niet durven te uiten en zich daardoor heel alleen voelen staan. Onder andere daarom voelt Vrouwen voor Vrijheid als een warm bad. Waar ik in grote lijnen eenzelfde normen en waarden mee deel, waarbij ik mezelf mag zijn en verbinding voel zonder dat het moeite moet kosten. Ik denk dat veel mensen zich op onze manifestaties op een bepaalde manier gehoord en dus ook veilig voelen. En niet meer eenzaam en uitgesloten. Er zijn zoveel mensen die door eenzelfde proces heen gaan. Ik denk dat het een levensbehoefte is om die verbondenheid te voelen. Wij blijven toch groepsdieren.

Ik heb de indruk dat dit juist een stukje pijn bij jou veroorzaakt, klopt dat?

Zo zou je het kunnen noemen, ja. We hebben zo snel een oordeel over iemand en dat dragen we ook naar buiten uit. Terwijl we ons zouden kunnen afvragen: wat riskeert iemand eigenlijk wel niet door een kritisch geluid te laten horen? Wat zijn haar of zijn beweegredenen om dit te doen? Wat is hun belang? Ik stel deze vragen vaak in een gesprek. Zo noemde een vriend van mij dr. ir. Carla Peters, een wappie-koningin. Terwijl zij immunoloog is en jarenlang heeft gewerkt aan infectieziekten bij het RIVM. Inmiddels schrijft zij onder meer voor HP/De Tijd en is zeer kritisch op het coronabeleid. Wat zet iemand als zij wel niet op het spel om zich uit te durven spreken? Ik denk heel veel. Dat weegt altijd zwaar op mijn subjectieve oordeelsvermogen om iemand te geloven of niet.

Verbinding versus verdeeldheid.

Ja, ik probeer met iedereen in gesprek te gaan en te blijven. Ik voel natuurlijk enorm mee met de systematisch kapot bezuinigde zorg en alle mensen die keihard werken om deze overeind te houden. Maar ik heb ook oog voor de wereld erbuiten die enorme verliezen lijdt onder het coronabeleid op dit moment. Het belangrijkste is dat ik in verbinding met mezelf blijf. Dat is dé basisvoorwaarde om met iemand met een andere mening in gesprek te gaan. Allereerst moet ik mijzelf in mijn kracht of in het licht zetten. Want als ik twijfel aan mezelf, kom ik intern in conflict. En wat er zich intern afspeelt, uit zich ook extern; dan kom ik dus in conflict met de ander.

Hoe werkt dat voor jou dan in de praktijk?

In een ideale wereld: ‘Ken uzelf en wees nieuwsgierig naar de ander’. Dat doe ik door begrip te proberen te tonen voor mensen die er anders over denken en vooral nieuwsgierig te blijven. Door vragen te blijven stellen en het niet alvast in te vullen voor de ander. Als iemand zich heel erg gekwetst voelt, dan leg ik uit dat het nooit mijn intentie is om dat te doen. Maar ik vraag wel door zodat we bij feiten komen en blijven. Als we dat niet doen, dan gaan we uit verbinding doordat we ons ego laten spreken. Wat mij betreft, geldt: we agree to disagree. En omdat ik die shift heb gemaakt naar de verbinding in en met mijzelf, begrijp ik zo goed wat er speelt en hoe ik mijn ervaring wil inzetten om de ander ook te begeleiden op de weg naar verbinding met zichzelf. Dat is mijn boodschap en hier sta ik voor 100% achter.

Dat klinkt prachtig maar werkt het ook in het contact met anderen?

Vaak wel, maar niet altijd. Ik merk dat ik soms discussies heb over zaken die voor mij niet logisch zijn of logisch klinken. Bijvoorbeeld de discussie over een mondkapje. Voor alle duidelijkheid: ik ben niet tegen een mondkapje maar wel tegen de verplichting om een niet werkend mondkapje te moeten dragen! Nadat er herhaaldelijk is gezegd dat een mondkapje schijnveiligheid biedt, is er ook bewezen dat alleen het medische mondmasker KN95 echt werkt. Maar daarvan wilde het ministerie liever niet dat de consument dit zou dragen in verband met een risico op een tekort hiervan in de zorg. Dit soort inconsistent beleid vind ik problematisch en een groot gevaar voor ons gezamenlijk vertrouwen in de politiek. Het lijkt mij namelijk niet meer dan logisch dat er tegenwerking ontstaat om dan het beleid nog te volgen. Juist hierdoor ontstaat in mijn ogen verdeeldheid.

Als ik je vraag om samen te vatten wat jij mensen mee wil geven?

Ik sta naast jullie, niet tegenover jullie. Maar ik vraag jullie wel om kritisch zélf na te blijven denken. Blijf bij jezelf. En blijf ook vragen stellen aan de ander. Wat is jouw waarheid en welke heb ik? Hoe kunnen we de dialoog en daarmee de verbinding aangaan, zonder dat we wegdrijven van ons eigen innerlijke weten maar wel open staan voor andere meningen? En nog belangrijker: wat verbindt ons eigenlijk met elkaar? Dat is vaak meer dan wat ons niet bindt. Sta in je eigen kracht en lever ook een inspanning om open te staan voor de waarheid van de ander.

Ik hoor bij jou een geleidelijke weg, klopt dat?

Dat klopt terwijl ik vrienden heb die de kracht hebben om zich veel nadrukkelijker uit te spreken en een duidelijke keuze te maken waar ze voor staan. Dan voeren we mooie gesprekken met elkaar. Je kunt ervoor kiezen om vooruit te lopen of je kunt ervoor kiezen om mensen langzaamaan mee te krijgen. Ieder doet het op zijn of haar manier. Sommigen acteren wat risicovoller en mijn weg is meer geleidelijk. Voor alles valt wat te zeggen.

Verbinding staat bij mij ook in mijn kernwaarden maar begrijpen mensen dan wat je bedoelt?

Tja, het komt soms wat zweverig over. Zeker in de huidige tijd is polarisatie nadrukkelijk aanwezig. Onze belevingswereld is heel zwart-wit geworden. Noem het maar dat de ‘tussenemoties’ moeilijk te duiden zijn. Dat heeft er ook mee te maken dat we elkaar een soort van overschreeuwen. Luisteren, en dan bedoel ik echt luisteren, nieuwsgierig zijn en een open houding tonen, zijn vaardigheden die we aan het verliezen zijn. En dat is jammer want daardoor verliezen we veel en steeds meer, lijkt het wel.

Wat is jouw missie die je met ons wil delen?

Buiten hetgeen ik hiervoor al heb gezegd, wil ik nog het volgende toevoegen. Het besef dat het verschil tussen mens en dier is gelegen in de autonomie van de mens. Voor mij betekent dat dan ook dat ik het wezenlijk vind om mijn basisrechten te verdedigen. Zoals het recht om je uit te mogen spreken. Het recht om iets te mogen plaatsen zonder dat onafhankelijke ‘factcheckers’ jouw bericht verwijderen. We weten niet eens precies wie dat zijn maar zij hebben blijkbaar wel macht over ons gekregen. En op die manier gaan we nog verder uit verbinding. En dat is niet waar ik voor sta.

Dat roept om een volgende kandidaat voor de Slinger van Hoop. Wie zou jij willen voordragen?

Ik moet meteen denken aan Tijn Touber of Giel Beelen. Kun je daar wat mee? Wordt vervolgd ….

Interview #4 van de TeamReisLeider voor de Slinger van Hoop